Τα παιδιά ζωγραφίζουν τους βιαστές τους..

401

Μπορεί και να φταίει το “κόκκινο φεγγάρι του Λύκου”, αλλά οι μέρες και οι νύχτες δικαιώνουν τον Bαν Γκογκ, που λίγο πριν γίνει αστρόσκονη δήλωσε ότι “ η Θλίψη θα διαρκέσει για πάντα”…

Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη

Αυτός ο κόσμος είναι πολύ άτιμος για τα παιδιά του κόσμου .. Αυτός ο κόσμος θέλει να ζήσει λεηλατώντας κάθε τι αθώο, τρυφερό, λουλουδένιο, άσπιλο .. Αυτός ο κόσμος θέλει να γίνει μνήμη σαν αποκρουστικός.

Βία, ψέμα, οργή, προδοσία, βιασμοί .Γεμίζουν και πάλι οι ειδήσεις με πατεράδες που σκοτώνουν τα παιδιά τους, με νιάτα, πολύ νιάτα που αντί να εμπνέονται από κορμιά καλοκαιριού και μυρωδιές από ξενύχτια χαρμόσυνα ερωτικά, χτυπάν με σίδερα και συνθλίβουν κεφάλια, για να βιάσουν μετά και να πετάξουν κορμί ζωντανό στο γκρεμό.

Πως ξεχειλίζει βία ένα αγόρι που μετράει 19 καλοκαίρια ζωής;

Λίγες μέρες αργότερα και άλλος βιασμός κοριτσιού . Με ειδικές ανάγκες το κορίτσι . Ο ένας από τους δύο δράστες, συμμετείχε και στο πρώτο βιασμό. Όλα νέα παιδιά. Τα θύματα, οι θύτες …όλα. Τι σημασία έχει αν ο ένας είναι Έλληνας, ο άλλος Αλβανός και ο άλλος Ρομά. Τα κτηνώδη ένστικτα ενώνουν τους “ανθρώπους” . Τα κτηνώδη ένστικτα καταργούν τις θρησκείες . Τα κτηνώδη ένστικτα τους έφεραν πιο κοντά.

Πριν συμβούν αυτά στην Ρόδο, ένας πατέρας στην Κέρκυρα χτυπάει μέχρι θανάτου την κόρη του επειδή …την ζήλευε!!!

Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που μωρά κυκλοφορούν ανάμεσά μας αδέσποτα . Θα καταλάβεις πιο κάτω τι εννοώ.

Δύο παιδάκια ένα οκτώ χρονών και έναν έντεκα, βιαζόντουσαν κάθε βράδυ από ένα μεγαλύτερο σε ηλικία παιδί, μέσα στις σκηνές τους σε δομή παραμονής προσφύγων.

Μην έχοντας τρόπο να ζητήσουν βοήθεια, διάλεξαν τον πιο αγαπημένο στις ηλικίες τους. Ζωγράφισαν. Ζωγράφισαν δύο φιγούρες καθηλωμένες στο κρεβάτι και ένα κεφάλι από πάνω.

Το περιστατικό το περιέγραψε η Σοφία Κουσίδου, γυναίκα Αστυνομικός από το τμήμα προστασίας ανηλίκων της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης με αφορμή ημερίδας με θέμα “Ανήλικοι που αιτούνται ή δικαιούνται διεθνή προστασία …” . Τα παιδιά ζωγράφισαν το μαρτύριο που ζούσαν κάθε βραδύ για πάρα πολλά βράδια, μέχρι που κάποιος φωτισμένος άνθρωπος, αντιλήφθηκε την ζωγραφιά που ούρλιαζε για βοήθεια.

Είναι καιροί σιδερένιοι φίλε και εγώ πολύ αποκαμωμένη φορές – φορές για να γράψω ψύχραιμα τα συναισθήματα. Η ψυχή των παιδιών προκύπτει στις ζωγραφιές τους. Μου του επιβεβαίωσε χρόνια πριν , όταν έκανα μια έρευνα για την κακοποίηση των παιδιών στην Ελλάδα, μια σπουδαία αστυνομικός Γαλλίδα . Τα παιδιά ζωγραφίζουν πάντα τους βασανιστές τους , αρκεί να υπάρχει δίπλα στο παιδάκι ένας υποψιασμένος ενήλικας.

Τα παιδάκια της τωρινής είδησης , ήταν προσφυγόπουλα. Το μεγαλύτερο που τα βίαζε 14 ετών πρόσφυγας επίσης. Τα μικρά ασυνόδευτα…. Είναι χιλιάδες τα αδέσποτα παιδάκια του πολέμου που ψάχνουν να ζήσουν… Για σκέψου αναγνώστη , ασυνόδευτα χιλιάδες παιδιά από βρέφη, έως …εκτεθειμένα σε κάθε λογής διαστροφή του κοντινού τους.

Και τι να κάνεις ; Οι δομές δεν φτάνουν. Οι εθελοντές πόσα πλάσματα να πρωτοσώσουν . Οι καλοί άνθρωποι τόσο σπάνιοι πια , πεθαίνουν φοβάμαι νωρίς. Οι πολλοί καθηλωμένοι στην απελπισμένη διεκδίκηση της ασφάλειας του “ζω για τους άλλους” , κάποιοι αναχωρητές που προσεύχονται σε όποιον θεό πιστεύουν ασφαλείς στους βράχους τους, κάποιοι φιλάνθρωποι σπουδαίοι που χαρίζουν χιλιάδες αναρτήσεις στα social , κάποιοι κυνικοί που απαντάνε “ δεν βαριέσαι έτσι ήταν πάντα” , κάποιοι ρομαντικοί που διαβάζουν ακόμη κανονικά βιβλία και όχι pdf και πάρα πολλοί που ακούν Τσιτσάνη χωρίς να τον νιώθουν …

“ Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα απλώνει σκοτάδι βαθύ.

Κορίτσι ξένο σαν ίσκιος πλανιέται μονάχο στην γη

Χωρίς ντροπή , αναζητεί τον ήλιο που έχει χαθεί, στα σκοτάδια να βρει “ …

Τίποτα πιο φονικό από τον άνθρωπο φίλε ..τίποτα!

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Σχόλια
Loading...