Α σιχτίρ 2018

625
Theon

Άντε και τσακίσου 2018 ! Πως διώχνει γυναίκα, φρεσκοπαντρεμένη τον άντρα που τον βρίσκει στο κρεββάτι με τον κουμπάρο; Έτσι κάπως και χειρότερα θέλω να ξεκουμπιστεί η χρονιά τούτη. Δεν θέλω ούτε καν να του τραγουδήσω “ το γέρε χρόνε φύγε τώραααα …”.

Γράφει η Νάνα Παλαιτσάκη

Νομίζω ότι όχι μόνο στην Ελλάδα , αλλά σε όλο τον πλανήτη η καθημερινότητα ήταν μια εναλλαγή καταστροφών . Αν δεν καιγόμασταν, θα πνιγόμασταν . Στα διαλείμματα των καταστροφών, θα θρηνούσαμε αγαπημένους. Είναι υποχρεωμένο το 2019 να μας ξαναγυρίσει πίσω το καλοκαίρι που ποτέ δεν μας πρόσφερε το 2018. Πως να γινόταν καλοκαίρι με 100 καμένους ανθρώπους και με πολλές εκατοντάδες ζώα και δένδρα εξατμισμένα;

Με την προσδοκία ότι το 2019 θα φέρει λοιπόν όλες τις εποχές του χρόνου, προτείνω να βάλουμε μερικούς μικρούς στόχους. Είναι έθιμο άλλωστε , δεν είναι να βάζουμε στόχους κάθε αρχή χρονιάς ή κάθε αρχή εβδομάδας; Είναι. Πάμε λοιπόν να κάνουμε μικρές συμβολικές πράξεις στα πλαίσια ενός καινούργιου προγραμματισμού . ( Καλέ τι ωραία που έγραψα την τελευταία πρόταση ούτε αστρολόγος να ήμουνα) .

Ας δοκιμάσουμε να φοβόμαστε λιγότερο. Αν προσπάθησε κάτι με λύσσα το 2018 ήταν να μας κάνει να τρομάξουμε όπως τα κουτάβια όταν τα κλωτσάει άνθρωπος. Δεν εννοώ σε καμιά περίπτωση να ξεκινήσουμε από το να πάψουμε να φοβόμαστε τον θάνατο ή να μην φοβόμαστε όταν το παιδί μας αγοράσει μηχανή. Όχι καλά μου. Δεν απευθύνομαι σε ρομπότ, σε ανθρώπους απευθύνομαι. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε τα απλά – καθημερινά που μας κάνουν να φλερτάρουμε με την θλίψη , γιατί όπως λέει και μια σοφή μου φίλη, όσο σκεφτόμαστε τα παλιά και όσο ανησυχούμε για τα μελλούμενα , δεν ζούμε .

Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε την ρυτίδα, ας σταματήσουμε να φοβόμαστε ν ‘αρνηθούμε αγγαρείες, ας σταματήσουμε να φοβόμαστε να πετάξουμε πράγματα που δεν χρησιμοποιούμε. Έδωσα τρία παραδείγματα που αφορούν αφορμές που προκαλούν αποστεθαροποίηση συναισθήματος , όπως η φθορά , το σύνδρομο του “καλού παιδιού” και το σύνδρομο του “ρακοσυλέκτη” .

Από τον φόβο του χρόνου ξεκολλήστε γιατί όσοι μας αγαπάνε θα μας αγαπάνε για την αγκαλιά μας και για την μυρωδιά μας . Αν δεν μας αγαπάνε γι’ αυτά, ας μην είναι ποτέ. Δεν τους αξίζουμε.

Όσες καλά μου αγγαρείες και αν κάνουμε για να εξευμενίσουμε τους αχάριστους , το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να μεγαλώσουμε την εσωτερική μας οργή. Αρχίστε λοιπόν να λέτε “όχι” και παρακολουθήστε τις αλλαγές. Για το “σύνδρομο του ρακοσυλλέκτη”, έχω να προτείνω έστω και ως συμβολική πράξη, ν’ ανοίξετε την ντουλάπα σας και να χαρίσετε τρία μπλουζάκια που έχετε να φορέσετε περισσότερο από τρία χρόνια. Είναι καταπληκτικό πως “δεν έχουμε τίποτα να φορέσουμε” με τις ντουλάπες να χωράνε δεκάδες ακατάλληλα ρούχα. Μην δειλιάσετε στο να χαρίσετε το μαύρο σας “καλό παλτό” .Σε πόσους γάμους ακόμη θα το φορέσετε και πόσα βαφτίσια ; Τα παλιά ρούχα , ναι , ξανάερχονται στην μόδα, αλλά θυμίζουν και σιχαμένες καταστάσεις . Το “παλιό παλτό” , αφού έγινε και σουξέ, ας χαριστεί σε κάποιον ή κάποια που το έχει ανάγκη.

Τα “παλιά ρούχα “ βλέπεις δεν είναι σαν τα “γεμιστά”. Όλοι ποθούμε ένα πιάτο γεμιστά της μαμάς , με λίγο καμμένη πατατούλα και φέτα . Γιατί; Όχι γιατί ήταν απαραίτητα τα πιο νόστιμα γεμιστά. Αλλά γιατί τα συνδέσαμε με την ξενοιασιά και την φροντίδα.

 

Απλοί και εύκολοι οι πρώτοι στόχοι για το 2019 . Μην φοβάστε. Ό, τι πιο πολύ φοβηθήκαμε δεν ήρθε ποτέ.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Σχόλια
Loading...