Το τελευταίο άρθρο του Αλέξανδρου Βέλιου στο crashonline

5 Σεπτεμβρίου, 2016 Συνεντεύξεις & Γνώμες

 

 

velios

Ο Αλέξανδρος Βέλιος δεν είναι πια μαζί μας…Έφυγε από τη ζωή, όπως εκείνος ήθελε, νικημένος από τον μοναδικό αντίπαλο που δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει.

Διαβάστε Περισσότερα

Το διπλό πρόσωπο της Δύσης

30 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Ο  γάλλος κοινωνιολόγος Μωρίς Ντυβερζέ, κάπως ξεχασμένος σήμερα, είχε εδώ και δεκαετίες αναλύσει με χειρουργική ακρίβεια το διπλό πρόσωπο της Δύσης. Ο δυτικός πολιτισμός είναι πράγματι ένας πραγματικός Ιανός. Από τη μια οι αρχές του Διαφωτισμού, της Γαλλικής Επανάστασης, του φιλελευθερισμού και της ανεκτικότητας.   Από την άλλη, η δίψα του υλιστικού κέρδους, η αποικιοκρατική αρπακτικότητα, η στυγνή εκμετάλλευση των αλλότριων φυλών, ο υπεροπτικός σε βαθμό απανθρωπιάς ρατσισμός. Η σύγχρονη Δύση, γηραιά και νέα, εκφράζεται και εκδηλώνεται με αυτά τα χαρακτηριστικά του Ιανού (μια διπλοπροσωπία η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στη χριστιανική θρησκεία, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Ως Ιανός αντιμετωπίζει η Ευρώπη – αλλά και η Αμερική –το σημερινό προσφυγικό/μεταναστευτικό τσουνάμι.

Διαβάστε Περισσότερα

Είμαστε εθνικώς υπερήφανοι;

23 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Ο υπερτροφικός εγωϊσμός των Ελλήνων, τσαλαπατημένων από την κρίση και τη διεθνή απαξίωση, παραιτημένων πια από το σκίσιμο των μνημονίων, βρίσκει εύκολη διέξοδο στα λεγόμενα εθνικά θέματα—όπως είθισται να αποκαλούνται πομπωδώς τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ταπεινωθήκαμε οικονομικά—αλλά παραμένουμε υπερήφανοι εις τα εθνικά. Πολιτικοί, αρθρογράφοι, τηλεπαρουσιαστές, ξεσπαθώνουν σχεδόν αντανακλαστικά μόλις η οξυμένη όσφρησή τους μυριστεί εθνικό κίνδυνο εν όψει.

Διαβάστε Περισσότερα

Δεν τους βαρεθήκατε;

20 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Πεδίον δόξης λαμπρόν για τους επαγγελματίες της «φιλολαϊκής» πολιτικής, τους απαξιωμένους εργατοπατέρες, τους μονίμως δακρύοντες με τα πάθη του λαού τηλεπαρουσιαστές—όλους εκείνους που διατελούν σε βαθιά αμηχανία γιατί δεν έχουν τίποτε άλλο να προτείνουν, τίποτε άλλο να πουλήσουν παρά τσάι και συμπάθεια στη δοκιμαζόμενη κοινωνία. Δοκιμαζόμενη γιατί, όμως; Διότι, τα χρόνια των παχέων αγελάδων, όλοι αυτοί οι υπερευαίσθητοι πολιτικοί, συνδικαλιστές, νάρκισσοι των μίντια πλειοδοτούσαν σε παροχές με δανεικά, ενώ τα πέντε αυτά χρόνια της κρίσης ειδικεύτηκαν στη μεμψιμοιρία, την καταγγελία και την αδράνεια.

Διαβάστε Περισσότερα

Η συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση

16 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Ένα φάσμα πλανάται πάνω από το σκηνικό διαδοχής στη ΝΔ: το φάσμα της γελοιότητας. Μέρα με την ημέρα, το όλο έργο προσλαμβάνει ιλαροτραγικές διαστάσεις, σε βαθμό που υποψιάζομαι ότι προκαλεί ντροπή μάλλον παρά οργή στους ίδιους τους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους. Και οι τέσσερις υποψήφιοι αρχηγοί, καθένας με τον τρόπο του, προδιαγράφουν τη διάσπαση ή τον εκφυλισμό του κόμματος στο οποίο θέλουν να πρωταγωνιστήσουν. Είναι η όλη παρουσία τους τόσο φαιδρή, ο πολιτικός τους λόγος τόσο κούφιος, η αντίληψή τους τόσο αναχρονιστική, οι μεταξύ τους κόντρες αποκαλύπτουν τέτοια μικρόνοια… Θα’λεγε κανείς ότι είναι βαλτοί από τον Τσίπρα για να τον στηρίξουν στην κρίσιμη αυτή αρχή της νέας θητείας του παριστάνοντας ότι τον αντιπολιτεύονται!

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Λεβέντης…και οι άλλοι

13 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Υπάρχει κάτι τεχνητό και κάτι γνήσιο στην εκτόξευση του Βασίλη Λεβέντη από τη γραφικότητα στη Βουλή.

Διαβάστε Περισσότερα

Οι μωρές παρθένες

9 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Τι παριστάνουν αλήθεια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ; Τις μωρές παρθένες; Εξόρκιζαν, με αγωνία και χαιρεκακία, τον Αλέξη Τσίπρα να υπογράψει πάση θυσία ένα νέο Μνημόνιο με τους πιστωτές.

Διαβάστε Περισσότερα

ΝΔ—ο μεγάλος ασθενής

6 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

 

Πώς λέμε κάθε πέρυσι και καλύτερα; Στη ΝΔ ισχύει το κάθε προηγούμενος (αρχηγός) και καλύτερος. Το ηγετικό υλικό αυτού του οιονεί φεουδαρχικού κόμματος συνεχώς φθίνει, εκφυλιζόμενο. Ο Βαγγέλας, ο Κυριάκος, ο Τόλης, ο Άδωνις, αλληλοϋποβλεπόμενοι και αλληλοϋβριζόμενοι μέσω επιστρατευμένων αναγνωστών στα social media, πιόνια στην πραγματικότητα ενός μπρα ντε φερ μεταξύ Κ. Καραμανλή-Ντόρας απ’τη μια και Σαμαρά απ’την άλλη, ποζάρουν ενώπιον μιας πενθούσας εκλογικής πελατείας πασχίζοντας ο καθένας να πείσει ότι ο ιδανικός αντι-Τσίπρας είναι αυτός. Οριακή σημασία έχει το ποιος θα εκλεγεί. Η ιδεολογική ένδεια, η πολιτική ρηχότητα, η διαβρωμένη νοοτροπία, η αναντιστοιχία με την κοινωνία, έχουν πλέον καταστεί ενδημικές στη ΝΔ—και τα πρόσωπα που διαγκωνίζονται για την ηγεσία της αυτά εκπροσωπούν, ο καθένας με τον τρόπο του.
Τι ζητά ο «φιλελεύθερος πραγματιστής» Κυριάκος; Μια ευκαιρία να νικήσει τον Τσίπρα. Τι διαδηλώνει η σβούρα που λέγεται Άδωνις; Ότι μόνο αυτός μπορεί να νικήσει τον Τσίπρα. Ποιο είναι το μεγάλο ατού του μεγαλοεπαρχιώτη Απόστολου; Είναι 3 ολόκληρα χρόνια νεότερος από τον Τσίπρα. Ο Βαγγέλης πάλι, περιορίζεται να το παίζει μόνιμος μεταβατικός βλ. ενωτικός, επισείοντας τον φόβο της διάσπασης αν θου Κύριε κάποιο από τα μειράκια αυτά….Προσθέστε και λίγη από τη συνήθη σάλτσα περί ανανέωσης της μεγάλης παράταξης που εγγυάται κλπ., ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Αυτό είναι το αποκαλυπτικό θέαμα που παρουσιάζει η ΝΔ τις τελευταίες εβδομάδες.
΄Εχει αλήθεια σωτηρία, έχει μέλλον αυτός ο χώρος; Η ΝΔ υπήρξε, παραδοσιακά, ο μεγάλος ασθενής της μεταπολίτευσης. Ένα οικογενειακό κόμμα, ιδιοκτησία μερικών τζακιών, που φρόντιζαν να μοιράζουν το παιχνίδι στα μέτρα τους—διατηρώντας ένα χαμηλού επιπέδου στελεχιακό δυναμικό και μια πολιτικά απαίδευτη λαϊκή βάση. Ο ρόλος, η μοίρα της από το 1981 και δώθε ήταν ν’αποτελεί κατά διαστήματα μια παρένθεση εξαγνισμού της κυρίαρχης (κεντρο)αριστερής διακυβέρνησης. Το νεφέλωμα του ριζοσπαστικού/κοινωνικού κλπ. φιλελευθερισμού κάλυπτε το βαθύτερο ιδεολογικό κενό ενός κόμματος που είχε αποκλειστικά πελατειακή και μόνο σχέση με την κοινωνία, και δεν διέθετε άλλη δυναμική από έναν έμμονο ρεμβασμό παλινόρθωσης. Μέσα απ΄την όλη διαδικασία ανάδειξης του νέου αρχηγού, εκείνο που αναδεικνύεται είναι αυτή ακριβώς η κενότητα του νεοδημοκρατικού χώρου. Με έκδηλα, ετούτη τη φορά, τα στοιχεία γελοιότητας.

 

Τσίπρας εναντίον…ΣΥΡΙΖΑ

2 Οκτωβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις

Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου ξέπλυναν με άφθονο νερό το πολιτικό τοπίο—τερματίζοντας τον παρωχημένο διχασμό σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, ξεβράζοντας τους παλαιοημερολογίτες του ΣΥΡΙΖΑ εκτός Βουλής, περιθωριοποιώντας υποβολιμαία μορφώματα όπως το Ποτάμι.

Διαβάστε Περισσότερα