Τάσος Παπαδόπουλος

Το ρουσφέτι ποτέ δεν θα πεθάνει

3. Νοεμβρίου, 2015 Άρθρα - Απόψεις ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου:

Στη σύγχρονη και ταυτόχρονα χρεοκοπημένη Ελλάδα, το πολιτικό ρουσφέτι ζει και βασιλεύει. Τι κι αν έφυγαν οι παλιοί, τι κι αν ήρθαν οι καινούργιοι, τίποτα δεν άλλαξε και τίποτα δεν πρόκειται ν αλλάξει.

Η νοοτροπία παραμένει η ίδια, παρά το γεγονός ότι οι πολίτες αιμορραγούν καθημερινά, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υπέρμετρα υψηλές φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Το κράτος παραμένει σπάταλο και τα κόμματα της εξουσίας φροντίζουν επιλεκτικά τους «ημετέρους» τους, αδιαφορώντας για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους του ιδιωτικού τομέα.

Αφορμή γι αυτές τις διαπιστώσεις, δίνει η πρόσφατη υπόθεση των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Το θέμα είναι γνωστό σε όλους. Οι καθαρίστριες απολύθηκαν από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Ακολούθησαν οι πολύμηνες διαμαρτυρίες τους έξω από το ΥΠΟΙΚ. Η μεγάλη δημοσιότητα που δόθηκε στο θέμα αυτό, έγινε λάβαρο του ΣΥΡΙΖΑ, που διατυμπάνιζε σε όλους τους τόνους, ότι αναλαμβάνοντας την διακυβέρνηση της χώρας, θα τις αποκαταστήσει στις εργασίες τους.

Την ίδια περίοδο στο υπουργείο εγκαταστάθηκε ιδιωτικό συνεργείο, που εργολαβικά ανέλαβε την καθαριότητα. Όταν τον περασμένο Γενάρη ήρθε στην εξουσία το δίδυμο ΣΥΡΑΖΑ-ΑΝΕΛ, οι καθαρίστριες αποκαταστάθηκαν στις θέσεις τους, με άλλους όμως όρους, από αυτούς που εργαζόταν στο παρελθόν.

Πήραν θα έλεγε κανείς μπόνους για τον αγώνα τους, που υπήρξε προεκλογική σημαία του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι εξασφάλισαν οκτάωρη απασχόληση, αντί της τετράωρης που είχαν στο προηγούμενο καθεστώς. Τι κι αν οι ανάγκες για καθαριότητα, που γίνεται συνήθως πριν την έναρξη της λειτουργίας των εφοριών, ή μετά από αυτήν, επέβαλαν η επάνοδος να γίνει με του όρους του παρελθόντος.

Όλα αυτά δεν μέτρησαν για τους διαχειριστές των χρημάτων μας, που αποφάσισαν αυτή την γενναιόδωρη αποκατάσταση. Εξάλλου δικά τους είναι τα λεφτά που ξοδεύουν; Τα κορόιδα, οι φορολογούμενοι πληρώνουν.

Και δεν έφτανε αυτή η σπατάλη. Τα ιδιωτικά συνεργεία συνέχισαν να καθαρίζουν, με αποτέλεσμα να διπλοπληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες τον καθαρισμό του υπουργείου και των εφοριών.

Στη συνέχεια το πλήρες ωράριο των καθαριστριών, που επαναπροσλήφθηκαν, τους έδωσε δικαίωμα μετάταξης, με αποτέλεσμα 17 εξ αυτών να μετακινηθούν ως γραμματείς των δικαστηρίων, αρμοδιότητας του υπουργείου Δικαιοσύνης. Ακούσαμε και τον αρμόδιο υπουργό να μας λέει ότι υπάρχουν αντίστοιχες ανάγκες.

Ποιος όμως ήλεγξε αν πέρα από τα όποια τυπικά προσόντα, οι εν λόγω εργαζόμενες στο Δημόσιο είχαν και τα ουσιαστικά. Γιατί άραγε με αυτό το κόλπο παρέκαμψαν το ΑΣΕΠ; Θα πει κανείς αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους κατέχοντες την εξουσία, που θεωρούν το κράτος λάφυρό τους μετά από την νικητήρια μάχη των εκλογών.

Όμως στα δικαστήρια υπάρχουν ανάγκες γραμματέων με ειδικά προσόντα, όπως ιδιαίτερη ευχέρεια στη χρήση του υπολογιστή, στενογραφία και στις μέρες μας, με τους χιλιάδες αλλοδαπούς που μπαινοβγαίνουν σε αυτά, άψογη γνώση τουλάχιστον αγγλικών.

Ποιος λοιπόν ήλεγξε τα ουσιαστικά τους προσόντα; Την ώρα που οι πελαγωμένοι από χιλιάδες υποθέσεις δικαστές, δίνουν δικάσιμες μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, δεν μπορεί οι συνεργάτες τους γραμματείς, να μην έχουν ούτε καν καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας.

Το κερασάκι μετά το οκτάωρο και τις μετατάξεις ήρθε με την προκήρυξη, 165 νέων θέσεων για καθαρίστριες στο ΥΠΟΙΚ. Πράγμα που σημαίνει ότι εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες, θα πληρώσουμε 4 ή 5 φορές ακριβότερα τον καθαρισμό του υπουργείου Οικονομικών και των εφοριών. Κι όλα αυτά, γιατί οι καθαρίστριες είναι ένας από τους λίγους κλάδους εργαζομένων στο Δημόσιο, που δεν προσλαμβάνονται μέσω ΑΣΕΠ. Έτσι οι αριστεροδέξιοι πολιτικάντηδες έχουν του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος έχουν την δυνατότητα μέσω των μετατάξεων να τις πάνε, όπου οι «ημέτεροι» επιθυμούν.

Το κακό είναι ότι ανάλογα κόλπα έκαναν και οι προηγούμενοι όταν μετακινούσαν εργαζόμενες από το κέτερινγκ της πάλαι ποτέ κρατικής Ολυμπιακής, καθώς και αστυνομικίνες της Βουλής, στις εφορίες, προκειμένου να διπλασιάσουν το μισθό τους και να έχουν και τα ανάλογα «τυχερά» τους.

Αυτό είναι το νοικοκύρεμα του κράτους παλιών και καινούργιων, αυτή είναι και ταυτόχρονα η πρόκληση τους, προς τους 1.500.000 ανέργους του ιδιωτικού τομέα…