Σαν βγεις στον πηγαιμό για την ΔΕΘ…

22. Αυγούστου, 2016 Άρθρα - Απόψεις ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου:

H περιβόητη και… θεσμική, πλέον, ετήσια “ομιλία στην ΔΕΘ”, έχει καταντήσει μια άνευ ουσίας και περιεχομένου θεσμική μπούρδα. Τόσο για την εκάστοτε πρωθυπουργική, όσο και για αυτή του εκάστοτε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ένας ξεπεσμός, που μόνο κινδύνους εγκυμονεί…

Φυσικά και δεν φταίει ο “θεσμός”. Ο πολιτικός λόγος και η σχέση του με την συνέπεια, πρωθυπουργών και αρχηγών της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος γι” αυτήν την κωμωδία που στήνεται κάθε χρόνο, με εναλλασσόμενους πρωταγωνιστές, αλλά πάντα το ίδιο έργο: η ψευδεπίγραφη “επικοινωνία”, ο αποπροσανατολισμός του κόσμου από τα καυτά προβλήματα της πραγματικότητας, η καλλιέργεια φρούδων ελπίδων, η δημιουργία πρόσκαιρων εντυπώσεων δημοσκοπικής η ψηφοθηρικής στόχευσης.

Κανείς, πλέον, δεν πιστεύει τα όσα εξαγγέλλονται ή “σχεδιάζονται” με τις πανηγυριώτικες “ομιλίες στην ΔΕΘ”. Ούτε “λεφτά υπήρξαν…”, ούτε “δόθηκε η 13 σύνταξη”, ούτε σοβαρό και κοστολογημένο “πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” είχε σχεδιασθεί. Λόγια του αέρα και της αποπλάνησης!

Το περίεργο, όμως, είναι ότι αυτό το παραπλανητικό παιγνίδι των πολιτικών μας ταγών, βρίσκει πρόσκαιρη ανταπόκριση! Το κλίμα, βοηθούντων και των φίλα προσκείμενων σε κάθε παράταξη ΜΜΕ, αλλάζει για λίγο, μέχρι να έρθει η εν τοις πράγμασι διάψευση των ελπίδων της κοινωνίας. Και, φυσικό επακόλουθο, μετά ραγδαία επιδεινώνεται σ” επίπεδα πολύ πιο χαμηλά από εκείνα που βρισκόταν πριν τις ψεύτικες θωπείες των ώτων. Ο συντομότερος δρόμος για την απογοήτευση (και της οργής ,της απόγνωσης, της απελπισίας που την συνοδεύουν…) είναι να επιτρέψει κανείς στον εαυτό του να γοητευθεί….

Μόνο που χωρίς ελπίδα, μια κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει. Μιαν ελπίδα, όμως, που να στηρίζεται στην αλήθεια και την επαφή με την πραγματικότητα, όσο δύσκολη κι” αν είναι αυτή. Και η ελληνική κοινωνία μετά την 7χρονη πολύ σκληρή δοκιμασία της, αυτό ακριβώς χρειάζεται: αλήθεια, ρεαλιστική περιγραφή των προβλημάτων που αντιμετωπίζει, συγκεκριμένο σχέδιο για το ξεπέρασμα της κρίσης και την “επανέναρξη” λειτουργίας σε νέα βάση κράτους, οικονομίας, θεσμών. Σχέδιο, όμως, που δεν θα αποκρύπτει… κανακευτικά τις θυσίες, τους κόπους, την σκληρή δουλειά που απαιτούνται για μια τέτοια εθνική ανασυγκρότηση. Με ευχές και… δεήσεις, αυταπάτες (πραγματικές ή… κομματικής αριστερής επινόησης!) και μόνιμες κατηγορίες ότι για τα δικά μας χάλια φταίνε πάντα και μόνο… “οι άλλοι”, ανάσταση και προκοπή δεν πρόκειται να δούμε.

Ο κ. Τσίπρας χτίζει στην άμμο παλάτια επίπλαστης “ανάπτυξης” της οικονομίας και “πλεονασμάτων”, τα οποία απλώς προκύπτουν επειδή το δημόσιο δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του και αποτελειώνει την τελματωμένη αγορά. Χωρίς μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις, η επί μακρόν χειμαζόμενη εθνική οικονομία απλώς θα πεθάνει. Και μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις, δεν πρόκειται να γίνουν ή να στεριώσουν, με υπουργούς που επίσημα και δημόσια διακηρύσσουν την… “αριστερή” αντίθεσή τους (και μάλιστα εμπράκτως) σε τέτοια… διαβολικά φιλελεύθερα δαιμόνια!

Και ο κ. Μητσοτάκης, είναι βαθιά νυχτωμένος αν νομίζει ότι επειδή… μετακόμισε σε νέα φθηνότερα γραφεία την ΝΔ “θα βάλλει τάξη στην χώρα, όπως έβαλε και στο κόμμα…!”- το οποίο ειρήσθω εν παρόδω είναι βαθύτατα διχασμένο σε “καραμανλικούς” “νεόκοπους”. Οφείλει να πει με την ωμή και δυσάρεστη γλώσσα της αλήθειας στην κοινωνία, ότι και επί δικών του ημερών στην εξουσία, η πραγματικότητα θα παραμείνει για αρκετό διάστημα δύσκολη, αιματηρή. Μας περιμένουν ακόμη κακές μέρες σκληρής δουλειάς και θυσιών, πριν ανατείλουν στον ορίζονται οι προοπτικές για τις καλύτερες. Κι” αν δεν τολμήσει να μιλήσει με τέτοια γλώσσα, ας ξέρει ότι απλώς σπέρνει ανέμους και θα θερίσει (και αυτός…) θύελλες.

Στον… πηγαιμό για την ΔΕΘ, Τσίπρας και Μητσοτάκης, ας καταλάβουν ότι χρήσιμος για την χώρα, νομοτελειακά θ” αποδειχθεί εκείνος που είναι έτοιμος να θυσιαστεί ο ίδιος και το κόμμα για να ξαναμπεί ο τόπος στις ράγες της στοιχειώδους κανονικότητας. Μπορεί να χάσει τις επόμενες εκλογές, αλλά η ιστορία θα τον δικαιώσει…