«Πανεθνικό Δημοκρατικό Μέτωπο και επανασυσπείρωση όλων των κεντρώων και κεντροδεξιών δυνάμεων»

29. Αυγούστου, 2014 Κοινωνία ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου:

tragkas kolaz

Το κέντρο και η Κεντροδεξιά δεν μπορεί να είναι σκορποχώρι με διάφορους οπλαρχηγούς οι οποίοι κινούνται ως «άτακτοι» είτε φιλομνημονιακά είτε αντιμνημονιακά, χωρίς το σύνολο της πολιτικής τους δράσης να εξυπηρετεί ούτε την κοινωνία ούτε την πατρίδα και την εθνική κυριαρχία.

Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ακούγοντας ή βλέποντας τις οικονομικές θέσεις των οικονομικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβάνεται κανείς ότι κινούνται (βλέπετε τελευταίες δηλώσεις του κ. Δραγασάκη) στο μονόδρομο της υπερφορολόγησης που θέλουν οι Γερμανοί και γενικά οι δανειστές μας.

Άλλωστε εάν σκύψει κανείς στις δηλώσεις του στενού συνεργάτη του κ. Τσίπρα θα διαπιστώσει ότι το πλάνο βελτίωσης της αγοράς εργασίας από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι σε βάθος τετραετίας να «γεννήσει» 200.000-300.000 θέσεις εργασίας ενώ οι άνεργοι και οι ημιαπασχολούμενοι αγγίζουν τα 2 εκατομμύρια!

Το «σκορποχώρι της Δεξιάς», η ανασύνθεση και η ανάταξή του, όπως και η ευρύτερη συσπείρωση των πολιτικών δυνάμεων του τόπου προκειμένου να υπάρξει δυνατότερη και αποτελεσματικότερη διαπραγμάτευση και αναχαίτιση των ασφυκτικών εντολών της ύπατης αρμοστείας, είναι κάτι που συζητείται ευρέως το τελευταίο καιρό πίσω από τους τοίχους επιχειρηματικών ομίλων, εκδοτικών γραφείων αλλά κυρίως των βασικών πολιτικών κομμάτων του τόπου.

Για παράδειγμα, στο χώρο της παλαιάς Κεντροδεξιάς είναι οφθαλμοφανές και εύλογο ότι δεν είναι δυνατόν να κατέβουν σε πρόωρες ή μη εκλογές 40 κόμματα με 40 οπλαρχηγούς και πολιτικούς τσιφλικάδες. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και μετρήστε ψηφοδέλτια: Ν.Δ., ΛΑΟΣ, Χρυσή Αυγή, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Πολύδωρας, Μάνος, Σκυλακάκης…

Ακολουθεί λίστα με κεντρογενή ή κεντροαριστερά κόμματα – εντελώς αστικά – τα οποία είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε είναι ο παλαιός χώρος του κραταιού κέντρου – ΠΑΣΟΚ που τον έπληξε καίρια ο αλήστου μνήμης Γιώργος Παπανδρέου.

Οι κατακερματισμένοι δύο αυτοί χώροι εμφανίζονται ως συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου κατέχοντες ακόμη και εν μέσω θυέλλης το 32% (άθροισμα ποσοστών στις ευρωεκλογές).

Κάποιοι λοιπόν ψυχραιμότεροι, μαθαίνω από πολύ καλές πηγές μου, αντιλαμβάνονται ότι θα υπάρξει μεγαλύτερη απώλεια εθνικής κυριαρχίας – υποδούλωση, μεγαλύτερη ακυβερνησία και σε τελική ανάλυση, λένε τα κεντροδεξιά «περιβάλλοντα», εάν φτάσουμε στο κ. Τσίπρα με αυτοδυναμία ή με συγκυβέρνηση με πρώτο λόγο στην Αριστερά, θα υπάρξει υπερφορολόγηση σε τέτοιο βαθμό που αυτό που συμβαίνει σήμερα θα φαντάζει ως όαση σε οικονομική έρημο.
Έπειτα, λένε οι ίδιοι κύκλοι, αποδεικνύεται πλέον στην πράξη, ότι η πολυδιάσπαση μειώνει τη διαπραγματευτική αντίσταση απέναντι στο Βερολίνο και στο ΔΝΤ (Ουάσιγκτον) και μας καθιστά έρμαια σε πολύ δύσκολους καιρούς.

Ο μοναδικός δρόμος είναι να τελειώσει το οπλαρχηγιλίκι και η κατάτμηση των πολιτικών δυνάμεων που επιθυμούν τα ξένα και τα ντόπια συμφέροντας.

Η «Πατριωτική Δεξιά» πρέπει να επανέλθει ενωμένη. Δεν είναι δυνατόν να καπελώνονται τμήματά της, λόγω του μνημονίου και της φτώχειας, αποφασιστικά σχήματα πολύ επικίνδυνα για τα εθνικά θέματα και τη Δημοκρατία όπως και από κομματίδια που αποδεικνύεται στην πράξη δεν έλκουν δικαιολογημένα το εκλογικό σώμα γιατί δεν έχουν να προσφέρουν απολύτως τίποτα.

Επίσης στο χώρο της Κεντροαριστεράς δεν είναι δυνατόν να συνεχίζει τη δράση του ο εθνοκτόνος Παπανδρέου, ο οποίος χάλκευσε δεσμά για τη χώρα και ως αμίμητος πολιτικός κλόουν εξακολουθεί να εμφανίζεται σε κάποιες περιοχές της χώρας αναστατώνοντας τους κατοίκους της.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πολιτική σκηνή (κατακερματισμός, ασυνεννοησία, πολιτική ανεπάρκεια, αναποτελεσματικότητα), μόνο κακό θα φέρουν στο τόπο και είναι πλέον ορατό σε όλους ότι μόνο ένα πανεθνικό δημοκρατικό μέτωπο μπορεί να σπρώξει τη χώρα μπροστά και να μειώσει τις παρενέργειες από την αναπόφευκτη πλέον εφαρμογή όλων των νόμων που ψηφίστηκαν εντός μνημονίου. Και θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει το παραμύθι της Αριστεράς «ευρώ – δραχμή και τούμπαλιν», «πολύ Ευρώπη, λίγη Ευρώπη και ευρωσκεπτικισμός».