Του «Μετεωρίτη»

Ούτε θέλουν, ούτε μπορούν! Μπλέξαμε…

4. Ιουλίου, 2016 Άρθρα - Απόψεις ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου:

Ο Θόδωρος (της Τασίας, βεβαίως βεβαίως…) Δρίτσας, δεν “ατύχησε” όταν προσπάθησε να κοροϊδέψει τους Κινέζους της Cosco, φέρνοντας προς ψήφιση στην Βουλή… άλλη σύμβαση από εκείνη που είχε συνομολογηθεί με την κυβέρνηση.Ήξερε πολύ καλά τι έκανε, και το έκανε… όπως ο Αλέξης!

Άλλα λένε, άλλα συμφωνούν, άλλα κάνουν, ξεφτιλίζονται, απαξιώνουν το κύρος και την σοβαρότητα της χώρας-αλλά πάντα με… αριστερή περηφάνια! Και με την σκέψη εστιασμένη στον σκληρό πυρήνα της κομματικής νομενκλατούρας και των φανατικών ψηφοφόρων τους. Ο κ. Δρίτσας, άλλωστε, είναι ο “αρμόδιος” υπουργός ο οποίος την ώρα που ο πρωθυπουργός στο Μέγαρο Μαξίμου υπέγραφε την συμφωνία παραχώρησης του ΟΛΠ στους Κινέζους, έβγαινε στα ραδιόφωνα και τις τις τηλεοράσεις και… διακήρυττε ότι “αυτός, δεν πρόκειται ποτέ να φέρει την σύμβαση αυτή στην Βουλή, έτσι όπως είναι!” επειδή ο “ιστορικός” ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίθετος με τις ιδιωτικοποιήσεις! Σ” οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου, ο πρωθυπουργός θα τον είχε αποπέμψει. Όχι, βεβαίως, στην Ελλάδα της “πρωτοδεύτερης φορά αριστεράς”.

Γιατί, ο Δρίτσας (της Τασίας, βεβαίως βεβαίως…), σε διατεταγμένη υπηρεσία ενήργησε όπως ενήργησε. Τον συμπληρωματικό ρόλο του “αριστερού ψάλτη” έπαιξε, για την κομματική και ψηφοθηρική πλέμπα. Το έργο “προσπαθήσαμε, αλλά δεν τα καταφέραμε…” υπηρέτησε. Το παραμύθι του “μην βλέπετε τι αναγκαζόμαστε να κάνουμε, αλλά το τι λέμε ότι θέλουμε…” πούλησε στους αριστερόστροφους ιθαγενείς του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέροντας εκ των προτέρων, ότι ο πρωθυπουργός θα τον.. άδειαζε και στην Βουλή (απόδειξη ότι η αρχική συμφωνία κυρώθηκε με τον νόμο , και όχι η…Δρίτσεια εκδοχή της!) αλλά και στις συνομιλίες του στο Πεκίνο, όπου πιθανότατα θα είπε στους Κινέζους “μην παίρνετε υπ” όψη σας τους…Δρίτσες και τις παλαβομάρες τους, εγώ κάνω κουμάντο!”
Όλα καλά λοιπόν; Και η πίτα ολάκερη και ο σκύλος χορτάτος; Όχι βέβαια! Διότι αυτά τα καραγκιοζιλίκια τα οποία εκμηδενίζουν την αξιοπιστία και την σοβαρότητα της χώρας, δεν γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω, αλλά στην διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή. Προς την οποία απευθύνεται ο κ. Τσίπρας, όταν καμώνεται ότι

επιζητεί την προσέλκυση επενδύσεων για να εξασφαλίσει την πολυπόθητη ανάπτυξη την οποία (στο μυαλό του και μόνο εκεί…) έχει προεξοφλήσει. Γιατί, ποιος σοβαρός επενδυτής θα βάλει τα ωραία του λεφτά σε μιαν Ελλάδα η κυβέρνηση της οποίας άλλα συμφωνεί και άλλα επιχειρεί να νομοθετήσει (κι” αν το “κόλπο” περάσει, πέρασε- ο Δρίτσας το επιχείρησε μεγεθύνοντας το πλήθος των “κουτόφραγκων” και με “κουτοκινέζους”!), ποιος υποψήφιος αγοραστής δημόσιας επιχείρησης ή οργανισμού θα ρισκάρει, ξέροντας ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να τον κοροϊδέψει επιβάλλοντας δια της πλαγίας τον όρο ότι οι υπάλληλοι θα συνεχίσουν να διέπονται από το “προστατευτικό” καθεστώς του ελληνικού πελατειακού κράτους-αυτό πήγε να κάνει ο Δρίτσας για τους υπαλλήλους του ΟΛΠ!
Αν ήθελαν οι κυβερνώντες, θ” άλλαζαν μυαλά και ρότα όταν ομολόγησαν τις “αυταπάτες” τους. Και θα έκαναν τ” αδύνατα δυνατά ν” αποσβέσουν το κόστος του πρώτου καταστροφικού επταμήνου διακυβέρνησής τους, να γυρίσουν το παιγνίδι, να προσγειωθούν στον πραγματικό κόσμο, να προσπαθήσουν ν” ανορθώσουν την πατρίδα. Αλλά, δεν θέλουν. Ούτε και μπορούν. Μια τέτοια υπέρβαση προς τον ρεαλισμό, δεν την αντέχει ο οργανισμός τους. Αυτοί είναι εμμονικά κολλημένοι στις ιδεοληψίες τους, ονειρεύονται έναν “άλλο κόσμο”, κοιμούνται και ξυπνάνε με το “όραμα” του… τρίτου γύρου του Εμφύλιου….

Και μ” αυτό κατά νου, τώρα που βρέθηκαν στην εξουσία θα κάνουν τα πάντα για να μην την χάσουν. Και σε κωλοτούμπες θα καταφύγουν, και βολικά εκλογικά συστήματα θα σκαρφιστούν, και αντιδημοκρατικές συνταγματικές αλλαγές μέσω… δημοψηφισμάτων θα επιστρατεύσουν…