Αν δεν τους τελειώσουμε, όντως θα μας τελειώσουν!

3. Αυγούστου, 2016 Άρθρα - Απόψεις ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου:

 

Είναι, στ” αλήθεια, τόσο ανόητοι, ή θέλουν εσκεμμένα να προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και την νοημοσύνη του κόσμου με τις ηλιθιότητες που εκστομίζουν και μάλιστα με την βαρύτητα “πολιτικής δήλωσης”; Αποβλέπουν στο να συσπειρώσουν την σκληροπυρηνική νομενκλατούρα του κόμματός τους και να εκπέμψουν το μήνυμα ότι μπορεί να είναι κυβέρνηση, αλλά παραμένουν ανατρεπτικοί ριζοσπάστες “κινηματίες”, ή -όπερ και χειρότερο- πιστεύουν αυτά που λένε και οραματίζονται να τα κάνουν νεοελληνική πραγματικότητα;

Η κ. Σία Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας (και πανεπιστημιακή καθηγήτρια…), κλήθηκε να σχολιάσει το κύμα οργανωμένων καταλήψεων που σηματοδότησε η… μετατροπή το Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου σε “κάμπινγκ αλληλεγγύης”. Συγκεκριμένη ερώτηση. Και τι απήντησε; “Προτιμώ τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στην Γαλλία, την Γερμανία και αλλού στην Ευρώπη! Ξαφνικά… μας πείραξαν οι καταλήψεις; Καταλήψεις έχουμε από την μεταπολίτευση και μετά, αλλά δεν δημιούργησαν αυτές την κρίση, άλλα μας οδήγησαν εδώ που μας οδήγησαν…!

Τι εννοεί η… ποιήτρια, που κοπιάρει το γνωστό ανέκδοτο “κι” εσείς, γιατί βασανίζετε του νέγρους;”! Επειδή… δεν δημιούργησαν την κρίση, οφείλουμε ως επαναστατική κοινωνία να αναγάγουμε τις καταλήψεις, τους βανδαλισμούς, τις καταστροφές του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου σε θεσμό καταξίωσης και… αλληλεγγύης; Να μιμηθούμε τον γραφικό βουλευτή Γιώργο Κυρίτση (είναι και κάτι σαν κυβερνητικός εκπρόσωπος για θέματα που άπτονται και των δραστηριοτήτων της Κουμουνδούρου..), που δήλωσε με ύφος χιλίων πιθήκων τις προάλλες ότι “εφ” όσον οι καταληψίες-αλληλέγγυοι του Αριστοτέλειου δεν… παρεμποδίζουν τυπικά την λειτουργία του ιδρύματος, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα…”; Ο οποίος μάλιστα σήμερα το πρωί σε ραδιοφωνική του συνέντευξη είπε με… σοβαρότητα ότι “αν κολλήσουμε σε δυο- τρεις καταλήψεις στέγης, νομίζω ότι αδικούμε το φαινόμενο, από το οποίο έχουν προκύψει εμπειρίες και συμπεράσματα”!

Οι καταλήψεις, πράγματι είναι φαινόμενο δεκαετιών. Είτε ως συμβολική κίνηση, είτε ως ύστατο καταφύγιο στοιχειώδους προστασίας κατατρεγμένων, άστεγων φτωχοπρόδρομων. Ποτέ όμως δεν αντιμετωπίσθηκαν ως… νόμιμη θεσμική κοινωνική εκδήλωση. Οι αρχές προστασίας των πολιτών και του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, μεριμνούσαν να τις λήξουν. Σε περιπτώσεις, μάλιστα, που οι καταλήψεις κτιρίων αποδεικνύονταν ότι αποτελούσαν “μορφή πάλης” και ορμητήριο, “στρατόπεδο” και αποθήκη πυρομαχικών ως επιμελητεία αντάρτικου πόλεως, η αντιμετώπιση των τραμπούκων, ήταν (σε άλλες δυτικές χώρες) δυναμική και βίαιη, Κατά πως αρμόζει όταν αντιμετωπίζεις πόλεμο…

Το επικίνδυνο με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι μονάχα ότι χαϊδεύει και κανακεύει τους τραμπούκους, ως κυβέρνηση. Είναι ότι επισημοποιεί, ως εξουσία, μια συστηματική πολιτική που σχεδίασε από τότε που ήταν αντιπολίτευση. Του 3%, αλλά και του 15%. Τότε που αρνιόταν να καταδικάσει τις τρομοκρατικές εκδηλώσεις, την οργανωμένη βία και την καταστροφή της πόλης από τους “κουκουλοφόρους”, που συμπαραστεκόταν ανοικτά και επίσημα στους συλλαμβανόμενους τραμπούκους με τις μολότοφ, οι οποίοι έκαιγαν κτίρια και σκότωναν αθώους- η τραγωδία, της Marfin, δεν έχει ξεχαστεί!

Έχουμε μια κυβέρνηση, που δεν διστάζει να διακηρύσσει ότι η παραβατικότητα, η παρανομία, ακόμη και το έγκλημα, είναι κοινωνικά αποδεκτά αν γίνονται στο όνομα… καλού σκοπού. Και δεν διανοείται καν αντιμετωπίσει καίρια και αποφασιστικά τους εκτός νόμου, γιατί είναι σάρκα εκ της σαρκός της!

Μήπως ήγγικεν η ώρα να υιοθετήσουμε το σύνθημα Τσίπρα, “αν δεν τους τελειώσουμε, θα μας τελειώσουν”;